ABOUT
Er was eens…
Midden jaren 70 stopte mijn
ome Hein met motorrijden
omdat zijn vrouw Sieni niet
meer kon meerijden met
hem. In die tijd studeerde ik
in 's-Hertogenbosch en reed
heen en weer met het
openbaar vervoer. Ik kon
dus wel een 'fast ride’
gebruiken.
12-2-1976 was de motor van mij! Maar ik had nog
geen rijbewijs!
In die tijd kon je een oefenvergunning aanvragen.
Daarmee mocht je in de omgeving rijden. Oefening
baart kunst.
11 jan 1977 20:30 mijn eerste rijles (van vijf) en 26
mei was het rijbewijs van mij.
Wat een plezier was het m’n R25 te rijden.
Helaas sloeg het noodlot toe: metaalmoeheid
Een klep brak af en sloeg door de zuiger. De R25
werd in de schuur geparkeerd en ik reed verder op
m’n volgende fiets, een Kawasaki A1 Samurai (Mijn
volgende project). Ik heb nog wel de cylinder en
kop laten reviseren, maar nooit tijd/zin gehad om
alles weer in elkaar te zetten.
Toen ik begon met werken was het gebruikelijk met
58 met vervroegde pensioen te gaan, en ik dacht:
“Ik heb een geweldige hobby als ik met de VUT ga.”
De R25 en A1 waren stof aan het verzamelen, in
afwachting van hun wederopstanding.
Nou, tijden veranderen, 58 werd 66, 67….
© Lorem ipsum dolor sit Nulla in mollit pariatur in, est ut
dolor eu eiusmod lorem 2013
In 2008 veranderde een wet en ik moest mijn
fietsen, die nog steeds in kratten zaten,
verzekeren! De mevrouw van het RDW had geen
medelijden. Ik moest mijn kentekens schorsen. Dat
pissed me off. Ik dacht “Voor de kosten van het
schorsen kan ik ze ook rijden, dus ga ik ze rijden,
belasting vrij!” Eens kijken wie dan lacht.
De R25 heeft meer dan 30 jaar in enkele kratten
gezeten.
Ik heb veel informatie verzameld
(geleend/gestolen?) en ga die gebruiken bij de
restauratie.
Ik hoop dat iemand profijt heeft van mijn
ervaringen, net zoals ik dat deed van anderen.
Lees het blog voor mijn vorderingen.
mono